Няўмольна бяжыць час, і вось ужо 16 гадоў прайшло з таго часу.

Нам пашчасціла жыць у цудоўнай краіне, імя якой – Беларусь. Наша родная вёсачка Матошка – яе прыгожая часцінка. Гэта наша зямля, наша Радзіма, і толькі тут сэрцу па-сапраўднаму ўтульна, а думкам – хораша.

Заўсёды з вялікім нецярпеннем чакаем ліпень, каб ­сабрацца на чарговую сустрэчу. Яны ў нас вельмі цёплыя, і не хапае нават часу, каб нагаварыцца, распытаць пра тое-сёе. Заўсёды ўспамінаем тых, каго ўжо няма з намі.

Штогод на нашым свяце вёскі прысутнічае творчы калектыў з Ухвалы «Чара­дзейка». Артысты ствараюць добры настрой, жыхары спяваюць разам з імі. Таму вельмі хочацца сказаць ім шчыры дзякуй за добрыя песні ад усіх удзельнікаў свята.

Нізкі паклон вам, людзі. Нізкі паклон табе, родная вёска Матошка.

Спытай мяне – і я скажу,

Чаму я вёскай даражу.

Радзімы нашае куток –

Вадзіцы чыстае глыток.

Як наталіцца той вадзіцай?

Стаць на хвілінку маладзіцай.

Убачыць вочы сваякоў,

Сказаць суседу: «Будзь здароў!»

 На рэчцы рыбы налавіць

І ў марах да дзяцінства плыць.

Як нам вярнуць тыя часы?

Бацькоў святыя галасы….

Марыя ФЕДАРЦОВА (Глінская), ураджэнка Матошкі, жыхарка г. Мінска.